Een avond naar het Ballet

Notenkraker craving pages

Er zijn een paar dingen die ik mateloos prachtig, leuk of interessant vind maar die ik eigenlijk veel te weinig doe of bezoek. Een van die dingen is het theater en dan in het bijzonder; het ballet. Toen ik dan ook de kans kreeg om mee te gaan naar een voorstelling van De Notenkraker door de staatsopera van Tatarstan wist ik dan ook niet hoe snel ik moest accepteren.

Uitjes zoals dit zijn voor mij altijd een beetje dubbel. Want gepaard met mijn enthousiasme komt ook een heleboel (onnodige) angst de hoek om kijken. Maar hoewel mijn angst heel hardnekkig is, verbleekte hij dit keer in vergelijking met mijn verlangen om naar het ballet te gaan.

Notenkraker craving pages

Als klein meisje had ik een videoband van The Nutcracker Prince, die ik helemaal grijs heb gespeeld. Zo verliefd was ik op het verhaal. Ook in deze film speelt de muziek van Tsjaikovsky een grote rol en ik herinner me nog hoe diep ik daarvan onder de indruk was. Ik bracht menig zaterdagavond door met gaten dansen in mijn sokken terwijl ik deed alsof ik Clara was (en mijn bedbeer-knuffel was de notenkraker 🙈)

Maar de magie van de tekenfilm (of het boek) verbleekt bij de vertoning van de balletvoorstelling die ik afgelopen zaterdag heb mogen aanschouwen. Ik keek mijn ogen uit toen ik de imposante zaal in mocht samen met alle andere bezoekers. De luxueuze rode stoelen, de enorme middernacht-blauwe gordijnen op het podium en de vele jonge meisjes die enthousiast naar hun plaats dansten. Toen al genoot ik met volle teugen.

Ballet de notenkraker craving pages

Eigenlijk meteen nadat de deuren sloten werd het licht gedimd en niet veel later klonken de eerste noten van de overture en schaatste een van de dansers over het podium. Mijn hart maakte een sprongetje.

En wat heb ik uiteindelijk genoten van de voorstelling! Het decor was prachtig en onvoorstelbaar gedetailleerd met als de kostuums. Ik kwam ogen te kort om alles op te nemen en ben ervan overtuigd dat ik deze vertoning wel tien keer zou kunnen zien en alsnog steeds iets nieuws zou kunnen ontdekken.

Het ballet heeft gewoon iets magisch; van de ingewikkelde danspassen die ze zo gemakkelijk laten lijken tot het ieniemienie danseresje dat meer weg had van een nimf of iets dergelijks dan van een vrouw. Het deed me denken aan de allereerste keer dat ik in de droomvlucht mocht bij de Efteling. Klinkt wellicht als een gekke vergelijking, maar toen kwam ik ook ogen tekort en kon ik ook nauwelijks geloven dat mensen zoiets moois konden maken.

Ik heb van deze ervaring toch wel een ding geleerd; ik moet vaker ‘ja’ zeggen tegen dingen die ik spannend vind, want ik heb al veel te veel mooie ervaringen gemist omdat ik dat niet durfde.

Nu jij…

  • Ga jij graag naar het theater?
  • Is er een voorstelling die jij nog heel graag zou willen zien? (Hoeft geen ballet te zijn hoor.)
  • Luister jij ook wel eens naar klassieke muziek? Zo ja; welke stukken zou je mij aan willen raden?

Het is weer eens iets anders dan mijn gebruikelijke boekenklets, maar ik hoop dat je desondanks mee komt kletsen in de comments 😊

One thought on “Een avond naar het Ballet

  1. Ik ga regelmatig naar het theater, maar ik heb nog nooit een balletstuk gezien. Mooi dat je er zo van hebt genoten! Mijn vriend weet behoorlijk veel van klassieke muziek (en speelt zelf ook piano), dus door hem leer ik steeds meer stukken kennen. Namen en componisten erbij vind ik alleen wat lastiger, haha. Ik kan een heleboel neurien, maar daar blijft het dan ook bij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.