Bodypositivity in boeken


boeken / donderdag, maart 15th, 2018

Big bones laura dockrill craving pagesDe afgelopen maanden hoor ik steeds vaker de term ‘bodypositivity’ voorbij komen. Het woord lijkt vooral te worden geassocieerd met vollere dames die schaamteloos de sinaasappelhuis op hun dijen en zwangerschapsstriemen showen in weinig verhullende instagramfoto’s, maar het is veel meer dan dat. En eerlijk is eerlijk; ik heb respect voor dames die zo zelfverzekerd tegen de wereld te vertellen dat ze zichzelf mooi vinden.

Dankzij de #bodypoditivity op social media leren meisjes hun lijf beter te accepteren. Ze zien dames die net als hen wat voller zijn blaken van zelfvetrouwen en leren dat ‘mooi’ in meerdere vormen komt. Dik, dun, lang, klein, noem maar op.

Als iemand die zelf ook een zacht buitenste laagje heeft vind ik het af en toe bloedirritant dat bijna alle heldinnen in mijn lievelingsboeken worden omschreven als bloedmooie, perfect geproportioneerde en elegante godinnen. Wat is er mis met een heldin die haar spijkerbroek alleen dicht krijgt als ze plat op bed gaat liggen? Denk eens aan de spanning die Suzanne Collins had kunnen toevoegen aan DE HONGERSPELEN als Katniss een goed gevoed meisje was onder wiens gewicht de takken van de boom waarin ze aan Cato en zijn posse ontsnapt dreigden te breken met iedere beweging? Hmmm?

In plaats daarvan lijken boeken waarin de hoofdpersoon met overgewicht kampt altijd te draaien om een van de volgende dingen…

  • Onze curvy heldin leert zichzelf waarderen met de hulp van een jongen die voorbij haar vetrollen kijkt en valt voor haar persoonlijkheid.
  • De hoofdpersoon begint met flink wat junk in de trunk en een liefde voor taart, maar verliest door zware beproevingen ongezond veel gewicht. Het gewichtverlies wordt afgeschilderd als een grote, emotionele ontwikkeling, want pas met maatje 0 kun je blijk zijn met jezelf.
  • De hoofdpersoon doet net alsof ze hartstikke happy is met het feit dat het eerder lijkt alsof ze haar bouw van de grote buffetkast heeft geerfd dan van haar petit perfecte moeder. Spoiler alert; dat is ze niet en daar komt ze achter als haar crush zijn liefde voor haar slanke, beste vriendin aan haar bekend.

Waarom is het zo moeilijk om te schrijven over een heldin met een maatje meer zonder dat dat een belangrijk onderdeel van het plot wordt? Persoonlijk vind ik het al meer dan tof wanneer er in een verhaal vluchtig wordt verwezen naar dijen die langs elkaar schuren terwijl een heldin rent voor haar leven.

Een paar boeken waardoor mijn zelfvertrouwen als plus sized lady een boost kreeg – zelfs al waren het fysieke voorbeelden van bovenstaande cliche’s – heb ik voor jullie op een rijtje gezet.

Fire and thorns trilogy rae carson craving pages

Elise uit de FIRE AND THORNS – trilogie van Rae Carson

Wanneer we voor het eerst kennis maken met Elise uit deze epische trilogie van Rae Carson leren we een meisje kennen dat we maar moeilijk kunnen rijmen met de term ‘heldin’. Ze is dik, eet graag en is liever lui dan moe. Als prinses is ze niets anders gewend dan verwennerij, met alle gevolgen van dien.

Gelukkig blijkt haar ontvoering later in het boek wonderen te doen voor de lijn.

The duff kody keplinger nimona noelle stevenson dumplin julie murphy craving pages

Bianca uit THE DUFF van Kody Keplinger

Is eigenlijk heel zelfverzekerd tot een enorme sukkel haar uitmaakt voor de “DUFF” van haar groepje; Designated Ugly Fat Friend. Vanaf dat moment krijgt haar zelfvertrouwen een deuk, maar ze geeft zich niet zomaar gewonnen aan de term.

Nimona uit NIMONA van Noelle Stevenson 

Dit is mogelijk het enige boek op mijn lijst waarin het gewicht van de hoofdpersoon echt totaal géén invloed heeft op de loop van het verhaal. Mede daardoor is het waarschijnlijk ook mijn favoriet van deze lijst. Nimona is gewoon een kick ass heldin (of eigenlijk moet ik schurk zeggen) en ze zit onwijs lekker in haar eigen vel. Ik snap wel waarom want ze is supertof.

Dumplin’ / Willowdean uit DUMPLIN van Julie Murphy

Willowdean is een badass. Ondanks haar onzekerheid over haar overgewicht geeft ze zich op voor een schoonheidswedstrijd om de boel eens flink op te schudden. Ze is vastberaden om te laten zien dat big beautiful kan zijn… en de schoonheidswedstrijd flink in de soep te laten lopen.

En natuurlijk hoop ik dat mijn nieuwste aanwinst BIG BONES van Laura Dockrill binnenkort ook aan dit lijstje toegevoegd kan worden.

Wie is jouw favoriete plus sized personage?

4 thoughts on “Bodypositivity in boeken

  1. Een goed doorvoede Katniss zou niet echt kloppen, aangezien district 12 superarm is haha, maar ik snap wat je bedoelt. Ik vind inderdaad ook dat het vaker een rol zou moeten spelen zonder dat het bespot wordt of enorm wordt uitvergroot: het is gewoon zo en dat is verder geen punt, punt. 🙂

    1. Een goed doorvoede Katniss zou inderdaad een beetje gek zijn (al heeft overgewicht niet altijd met veel eten te maken). Verder ben ik het helemaal met je eens.

Laat een reactie achter op Rosa Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.