Ben ik fictie? – Craving Pages

Ben ik fictie?

You may also like...

8 reacties

  1. Frank Keijzer schreef:

    Een krachtig stuk, zeker naar aanleiding van eerdere gebeurtenissen vandaag. En het klopt ook wat je zegt. Ik vind dat we allemaal wat aardiger moeten zijn voor elkaar!

  2. Marielle schreef:

    Ik denk dat mensen ook verschillende beelden van mij hebben. Dit is heel duidelijk hoe het werkt. Ik ben iemand die nogal snel anderen verdedigt en soms mezelf en interpreteer daardoor soms dingen als aanvallend, die misschien niet zo bedoeld zijn. Maar wat je zegt… een dm kan heel veel schelen. Zeker aangezien je online ook geen gezichtsuitdrukkingen meekrijgt, of de ander die de hele context van iets dat je hebt gezegd niet mee heeft gekregen.

  3. Jantine schreef:

    Ik vind dit geweldig geschreven. En het is iets wat ik me nu ook weer voorneem: uitgaan van het goede … ook als ik eens iets niet zo interpreteer, want mijn interpretatie kan verschillen van hoe iets bedoeld is.

  4. Aangezien ik in het begin van mijn blogperiode haast de enige mannelijke boekblogger was, herkenden mensen mij al snel. Dit vind ik nog steeds leuk, maar is ook een nadeel: mensen oordelen sneller over je. Gaandeweg de jaren merk ik dat je online (zoals op social media) je mensen snel kan kwetsen en bloglezers kunnen al snel een negatief beeld van je hebben. Ik let nu steeds meer op dat ik me niet meng in bepaalde discussies, zodat je imago als blogger niet wordt aangetast. Daarbij zijn de discussies onder boekbloggers soms erg overdreven naar mijn idee, laten we allen gewoon lekker genieten van boeken en de boekenliefde delen! 🙂

  5. Emmy schreef:

    Heel herkenbaar Joany. Dankjewel!

  6. zwartraafje schreef:

    Ik heb precies weer iets gemist op Social Media. Dat sommige mensen het ondertussen een Popcorn-momentje noemen maakt duidelijk dat het niet de eerste keer is dat er discussies online worden gevoerd al dan niet met een grote dosis modder smijten naar elkaar en dat vind ik eigenlijk heel erg jammer.

    Zelfs zonder een scherm tussen mensen in en woorden die zijn vastgelegd in een tweet, blogpost of status is het al moeilijk om mensen echt te kennen. Ik merk het nog steeds doordat mensen soms denken dat ik komedie speel met mijn pijnklachten. Tja, sommige aandoeningen zijn nu eenmaal onzichtbaar.Net als bij jouw angststoornis zijn die zaken niet waarneembaar maar bepalen ze wel je hele leven.

    Ik vind het jammer dat mensen zowel online als offline zo snel zijn met het maken van andermans rekening. Een vraag of DM kan zoveel ophelderen en je plots doen beseffen dat het beeld dat je voor je zag niet klopt met de werkelijkheid.

  7. Unknown schreef:

    Mooi verwoord Joany.

  8. Wat een goed geschreven en doordacht stuk! Het zet mij ook wel aan het denken, maar het is inderdaad iets wat ik vaker merk: als bloglezer heb je altijd een bepaald beeld van de blogger en als je elkaar dan in het echt ziet, kan het soms heel anders zijn. In dat opzicht zijn we inderdaad net boekpersonages omdat onze lezers eigenlijk maar zo weinig over ons te weten komen. Ik sluit me ook helemaal aan bij wat je zegt over dat we op het positieve moeten focussen en van de goedheid van mensen moeten uitgaan, want dat de boekenblogwereld en de leeswereld soms zo competitief en ''hard'' is, is gewoon heel erg jammer en onnodig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: